In februari was een uiterst lange protuberans aanwezig. De omcirkelde zwarte lijn in de
linkse beeld genomen in H-alfa door het grondstation in Catania, is de plasmawolk. In de maand
maart 2005 was de protuberans weerom te zien in H-alfa beelden. De plasmawolk bleef aanwezig en was terug
duidelijk zichtbaar in een beeld genomen op 13 april. De lengte en de vorm is weliswaar veranderd. In de vorige
'solar highlight' hebben we nochtans vermeld dat de protuberans verdwenen was vermits ze niet duidelijk te zien
was op de beelden genomen op 11 april.
Een kort woordje uitleg over 'het verdwijnen van een protuberans'.
Protuberansen kunnen op 2 manieren verdwijnen: plots of thermisch. De eerste manier ontstaat simpelweg wanneer de magnetische veldlijnen die de plasmawolk vasthouden, openbreken en het plasma in de ruimte wordt gecatapulteerd. Dit resulteert dan in een CME. De laatste manier is een thermisch proces waarbij de plasmawolk nog steeds aanwezig is maar transparant geworden is voor H-alfa straling. De protuberans werd verhit hetgeen resulteerde in meer geionizeerde atomen. De sterker geioniseerde plasmawolk kan dan de H-alfa straling van de onderliggende Zon niet meer absorberen. M.a.w., de plasmawolk blokkeert de H-alfa straling niet meer en is dus niet meer als een zwarte 'slang' zichtbaar in H-alfa beelden. Uit zulke H-alfa beelden kunnen we ook niet afleiden of de verdwijning nu een ejectie is of een thermische oorzaak heeft. In elk geval, voor deze 'mega-coole' protuberans maakt het niet veel uit, ze is nog steeds aanwezig.
Protuberansen kunnen op 2 manieren verdwijnen: plots of thermisch. De eerste manier ontstaat simpelweg wanneer de magnetische veldlijnen die de plasmawolk vasthouden, openbreken en het plasma in de ruimte wordt gecatapulteerd. Dit resulteert dan in een CME. De laatste manier is een thermisch proces waarbij de plasmawolk nog steeds aanwezig is maar transparant geworden is voor H-alfa straling. De protuberans werd verhit hetgeen resulteerde in meer geionizeerde atomen. De sterker geioniseerde plasmawolk kan dan de H-alfa straling van de onderliggende Zon niet meer absorberen. M.a.w., de plasmawolk blokkeert de H-alfa straling niet meer en is dus niet meer als een zwarte 'slang' zichtbaar in H-alfa beelden. Uit zulke H-alfa beelden kunnen we ook niet afleiden of de verdwijning nu een ejectie is of een thermische oorzaak heeft. In elk geval, voor deze 'mega-coole' protuberans maakt het niet veel uit, ze is nog steeds aanwezig.